Mark Sluiter sluit stadsdichterschap af

Meppel – Stadsdichter Mark Sluiter heeft zijn twee jaar durende aanstellingsperiode dinsdagmiddag afgesloten met een poëziemiddag in ’t Anker van Zorggroep Noorderboog. Hij is lid van de raad van toezicht en vond het een goede gedachte zijn stadsdichterschap af te ronden met het thema ‘poëzie en ouderen’. In de ontmoetingsruimte stonden op verschillende tafels ingelijste […]

Rottige Meente

Land van Linde, Tjonger en Scheene waar op vroegerdagen turfschepen zwaar beladen door de venen voeren mannen kromgebogen spitten in grijze grond en taaie vrouwen turven lieten drogen daar laat de waterjuffer nu wulps haar vleugels trillen daar vliegt de grote vuurvlinder vrolijk in het rond waar riet en trilvenen elkaar dragen daar jubelt de […]

November

Sluit het drieluik met de kleuren, houd ze binnen in de tijd van grijs. Sprokkel woorden wanneer de zin ontbreekt te spreken over toekomst en hoe het weer zal komen terug in de tijd die nog niet is geweest. Blijf nu binnen de aarde gaat niet harder dan hij kan razen is verliezen dus geef […]

Als een man

Langs stromende rivier in liefdevolle uiterwaarden zit je trots uitgelaten op je vliegende tapijt in de zevende hemel Huizen lopen tegen wind in mijn stad is een vuurzee groen gras vergeelt verpletterd door zon die gulpend sneeuwt Mijn huis staat in hens ik spartel als een man in modder van de Reest een heldere oranje […]

Ziek lam

Voor het eerst in zijn leven op zijn zij, een groot oog, een kleine hoorn in de modder. Zijn iele poten zwaaien in de lucht, spichtig als vingers. Op de rand van de dood zwijgt hij aarzelend, als Jezus voor Pilatus. Lichtgewicht, een kind van dit jaar dat de zon ziet verschrompelen in de kille […]

Zoals

Zoals een rivier tolt en kolkt, kabbelt en babbelt: mee met de vissen aan hun vinnen vast, met de modder, de wolken, de zwermen libellen die bloemen op de oever evenaren, die doezelt in een hoekje, een poeltje, een bocht, dan ineens achter de regen aan rent en op mensen jaagt die te jong zijn […]

Boeket

Het was er nog niet eerst, toen ik de paden van het park betrad maar op de terugweg was het daar rond een uur na elf, een beetje triest en verlaten het bruidsboeket met bonte linten, keurig in het midden op het bankje vers, dat was wat vreemd wat doet een vers boeket zo laat […]