4 Mei Jeugdgedicht

Gedicht voorgedragen op 4 mei in de Mieuwe Kerk in Meppel

Een gedicht over de jeugd,
De jeugd die getuigt van het verleden.
Een gedicht voor de jeugd,
De jeugd, die onze toekomst is.
Met twee strofen dankbaarheid voor Jan Campert

Een oorlog brengt geen meelij mee,
Hij komt echter tot leven
Door hen die onschuld kunnen zien
In dagboeken beschreven.

1.

Het meisje Tanya Savicheva
Zij werd slechts veertien jaar.
Zij schreef met ‘n blauw inktpotlood
Een dagboek, een film noir.

De blokkade toen in Leningrad
Met honger, lijden, dorst,
Geen hout meer om te warmen,
Bij veertig graden vorst.

Op negen blaadjes schreef zij dan-
‘n Hand trillend van lijden:
Zjenja, Leka, Djadja Wasja,
De data van hun verscheiden.

Op dertien mei in tweeënveertig
Om half acht schrijft haar blog
“Alle Savychi’s zijn overleden
Alleen Tanja is er nog”

2.

Arshaluys Mardiganian,
Een Armeense van veertien jaar,
Zij was getuige van de moord
Op haar familieschaar.

Bij de harem van Çemişgezek,
Waar gelovigen werden veracht
Beschreef zij hoe ze gemarteld werd
En “Armenië werd verkracht”.

Hoe zestien jonge meiden plots,
Gehangen aan het kruis,
Hun jonge leven lieten gaan,
Genomen door gespuis.

Is het een genocide dan?
Een volkenmoord wellicht?
Waar kind ’ren getroffen zijn
Verduistert ieder licht…

3.

Haar naam is Marah, zestien jaar,
Ze woonde in de stad.
De bommen vielen een voor een,
En gooiden alles plat.

Khan Sheikhoun werd plots heel leeg,
Gevuld met sarin gas.
De vlucht was nog maar net op tijd,
Als enige van haar klas.

De boot was maar zes meter lang
En nauw twee meter breed
Met zestig mensen in getal
Wier naam ze niet meer weet.

Ook zij schreef al in eenvoud op
Wat kinderogen zien.
Haar ziel die tien jaar ouder werd
Door angst die kwam nadien.

4.

Door tijden schijnt soms plots schel licht:
Een dagboek toont met klem
Hoe broos toch onze wereld is,
Hoe nietig onze stem.

Want het getuigt van een groot leed,
Rauw van pijn en klank,
Een eeuwige getuigenis:
Drie zusjes van Anne Frank

Een oorlog brengt geen meelij mee,
Hij komt echter tot leven
Door hen die onschuld kunnen zien
In dagboeken beschreven.

Mark Sluiter
Stadsdichter Meppel