Afscheid, maar niet van Meppel

Gedicht bij het afscheid van jan Meijer als voorzitter van de Meppeler Handelsvereniging op 30 oktob

Al je een gedicht schrijft over een meijer
Gaat het niet over 100 euro, dat staat wel vast,
Maar over een man die veel meer waard is
En in alle Meppeler tradities past.

Als makelaar met diplomatieke gaven
Brengt hij partijen bij elkaar:
Rustig, kalm, weloverwogen
Geen woord te veel, weinig misbaar.

Als grondlegger van ondernemend Meppel
Richt hij het fonds der ondernemers op,
Geen regels, maar met passie voor ons stadje
Bracht hij stadspromotie aan de top.

Hij kan zich ook zeer sterk verbazen
Over het teloorgaan van de stad,
De zwanenzang van Swaenenborgh
De Molenstraat een Molenpad.

Hij is de tweede burgemeester wellicht,
Die Meppel koestert als een interessante vrouw,
Die haar goed verzorgt en in een gedicht
Haar schoonheid roemt in eeuwige trouw.

Een Stad met Stijl, DMD en pleinen
Een stad vol vaart, grachten en muziek.
Dat beeld mag nooit, nee nooit, verdwijnen:
Meppel leeft voor een groot publiek.

En nu Jan de MHV gaat verlaten
Wordt door heel de vereniging niet echt getreurd,
Want een prachtig fundament is geschapen
Door een monument van een man voor immer gekleurd.

En als hij straks dan weer van wal steekt
Met zijn gezin op weg naar de horizon,
Kan hij trots omzien in verwondering
Hoe zijn Meppel schittert in de zon!