Ode aan Frida Kahlo

(ter gelegenheid van internationale vrouwendag)

Als ook de beer, zeer onverdroten,
Met ogen koper, vol ambrozijn
Gelijk de Zoon gespreid de poten
Zijn licht laat schijnen, ‘verrückt’ het brein.

Als pijn de smart leidt in het leven,
Als pijn de lijdensweg verkort,
Als de korte tijd die is gegeven
Vol passie kleurt een natur morte,

Dan zijn emoties kracht’ge erupties
Dan spuit het bloed de avond rood,
Dan klots hartstocht over de plinten
De schoonste snelweg naar de dood.

En onder eeuwig open wonden
Een ruggengraat gehecht vol smart
Blijft ondanks al het mooiste kloppen
Haar vurig Mexicaanse hart.