Panta Rei

Voor een Meppelse vriend

Het ochtendrood bloost zijn kaken
De zuchten van een zee sereen
Met zeilen gevoerd van zijden laken
Glijden twee masten door golven heen

De urn met luchtig deksel over glas
Voert iemand mee: de laatste reis
Van hem die in volle pracht op aarde was
Tot zijn Ispahaan bezocht werd door de zeis

En nu in de rozerode daagraad
Vervliegt zijn leven in wolken as
Alsof een amechtig laatste hartkreet
Zich uitstrekt over de Noordzeeplas

En met een glimlach vol ontroering
Gedachten vol van dankbaarheid
Zien de schepelingen in vervoering
Hoe een heel leven zich over de zee verspreid.

Bali V 18 juni 2017